Utwór Map of Tasmania miał być jednorazowym, zabawnym żartem. Napisany został w 2009 roku tuż przed jednym z koncertów Amandy Palmer na Tasmanii. Zapewne szybko odszedłby w zapomnienie, gdyby występ nie został uwieczniony telefonem komórkowym przez jednego z fanów. Teraz ten jednorazowy figiel, uzbrojony w bit, którego nie powstydziłaby się sama M.I.A. powraca jako pierwszy singiel zwiastujący najnowszy krążek artystki ...i kandydat na przebój karnawału.
Teledysk do piosenki jest na wesoło kiczowaty, kolorowy, błyszczący. Istny barok przeróżnych zdobień, przy których nawet Clitter blednie. Domyślam się, że niektórzy mogą czuć się znużeni tym, iż po raz kolejny twórcy popkultury zaglądają kobietom (i nie tylko) pod spódnice. Przynajmniej zamiast klasycznego czarnego prostokąta mamy do czynienia z o wiele bardziej pracochłonną cenzurą krocza. Efekt wprawdzie mniej porażający niż w przypadku Sheena Is a Parasite, a i dorabianie tu ideologii jakiegokolwiek -izmu jest niepotrzebne, zastanawia mnie tylko czy teraz obrońcy moralności będą chcieli wymazać z mapy świata Tasmanię?
No i Whip My Hair nabiera nowego kontekstu...
Teledysk do piosenki jest na wesoło kiczowaty, kolorowy, błyszczący. Istny barok przeróżnych zdobień, przy których nawet Clitter blednie. Domyślam się, że niektórzy mogą czuć się znużeni tym, iż po raz kolejny twórcy popkultury zaglądają kobietom (i nie tylko) pod spódnice. Przynajmniej zamiast klasycznego czarnego prostokąta mamy do czynienia z o wiele bardziej pracochłonną cenzurą krocza. Efekt wprawdzie mniej porażający niż w przypadku Sheena Is a Parasite, a i dorabianie tu ideologii jakiegokolwiek -izmu jest niepotrzebne, zastanawia mnie tylko czy teraz obrońcy moralności będą chcieli wymazać z mapy świata Tasmanię?
No i Whip My Hair nabiera nowego kontekstu...
